باید ایندفعه بپرسم چرا وقتی مراقبه و مدیتیشن میکنم...

بقیه فکر میکنن من افسرده و تو لکم... یا تو فکرم!

در صورتیکه فقط آرومم... اونقدر آروم که حوصله حرف زدن و شنیدن ندارم!

با من عاشقانه مرتفع کن...

با تو عارفانه نزول میکنم!

پ.ن: جملگی منم و این دو خط!

تا دو هفته دیگه پول لازم دارم...

"صد میلیون تومان"

تمام تلاشمو میکنم....

بقیه ش رو به کائنات میسپرم.

.... و چنین و چنان بود که فهمید من نیستم؛

او نیز نبود!

لطفا قابلیت سگ شدن من رو دست کم نگیرین....
من میتونم در عین حال که قربون صدقه گل و گیاه و گنجشک و زمین و زمان میرم....
اونقدر خشک و بی احساس بشم که قابلیت تفکیک این دوتا شخصیت برای هرکسی سخت باشه!
نه داد میزنم و نه حتی سرزنش میکنم....
فقط نگاه میکنم و بی تفاوت رد میشم...

سفر از خوبی بی حد و حصر به محتاج نگاهی.....

خوشحالم اون موقع که در گیر و دار دین و محتویاتش بودم....
و همون موقع ها، مدرک بین المللی تدریس قرآنم رو تو سن کم گرفتم....

به پست کسی مثل سع.ید. طو.سی نخوردم....

پ.ن: دل خانواده هاشون قرین آرامش!